Aşağıdan indirebilirsiniz. 700 kb lık bir dosya.

http://files.filefront.com/anti+militaristmp3/;12738660;/fileinfo.html

Ruhbilimsel savaşın inceliklerini istesek de istemesek de günlük hayatımızda bolca kullanmaktayız ya da düşünmekteyiz. Şu anda ruhbilimsel bir savaşın içindeyiz (Unutmayın ki hayat bir satranç oyunudur) ve bu savaşı kazanmak için gereken unsurlardan biri aydın-halk dayanışmasıdır. Bu sağlanırsa, aydınlarımız milletin yararına olan çalışmalarda bulunmak ister ve milletimizden de gerekli saygıyı görür. Böylesine acımasız bir savaş ortamında, yabancı sözcükleri aynen ya da tarzancaya çevirerek kullanmak; aydın sayılan kişiler ile halkımız arasındaki “anlaşamama” sorununu kuvvetlendirir. Böylelikle, gönülleri ve zihinleri hasar görmüş halkımızı , bu durumdan kurtarmak için önemli bir araç olan aydın-halk dayanışması ve anlaşılabilirliği oluşamaz.

Bilim, elektriksel gelişmelerin sonlarına doğru gelmiş ve başka bir bilimsel çağa atlamadan hemen önceki zamanını yaşamaktadır. Bilimdeki bu ilerlemeler günlük yaşantımıza da yansır ve teknoloji dediğimiz şeyin evrimini sağlar. Teknolojik gelişmelere bakacak olursak , elektronik eşyaların gelişimini (evrimini – bunun en güzel örneği olarak da bilgisaylarları) görüyoruz. Fakat birçok insanın yeterli ilgi ve bilgiye sahip olmadığı bir konuda; ses , ışık, görüntü ve çalgı aletleri teknolojilerinde de büyük gelişmeler yaşanıyor.

Eskiden kullanılan lambalı radyoların yerini kibrit kutusu büyüklüğündeki cep radyoları; dedelerimizin dinlediği plakların yerini, ondan çok daha yetenekli CD’ler; bilgisayarların da gelişmesiyle eski model org’ların yerini ufak dizüstü bilgisayarlar (eğer özellikle kullanılmak istenilmiyorlarsa) almıştır. Ülkemize bu aletlerin girmeleriyle birlikte , adları hiç değiştirilmeden dilimize girmiş ve bu aletlerin bazı özellikleri de hiç değiştirilmeden dilimize “müzik terimi” olarak eklenmiştir.

Müzisyenlerimiz gitarlarının seslerini daha yüksek duymak için ses yükseltici (kuvvetlendirici) yerine , “anfi” ya da “amfi” denilen (hangisi daha doğru pek bilinemiyor) cihazlara gerek duyuyorlar. Toplu çalışma yapmak için çalışma yerleri veya kayıt merkezleri yerine , “stüdyolara” gidiyorlar. Ses değiştirici yerine “efektör”, çevirmeli düğme yerine “knob”, ses yerine “sound”, kurulum yerine “setup” demeyi tercih ediyorlar.

İşte adını vermeyeceğim bazı ünlü müzisyenlerin cümleleri: “… albüme rock albümü deyip geçmek de doğru değil. İçinde çok değişik sample’lar , enteresan alaturka sound’lar var.” , “ … albüme bir de cover koyalım …” , “ aranjman yaparken bas,klavye ve davul partisyonlarını yazmam gerekiyor.” , “ Miks ve Editing ‘de dikkat etmeniz gereken noktalar var.” …

Tabi ki bu yanlışlıklar büyük çoğunlukla bizim değil, bizleri bu duruma getiren büyüklerimizin yanlışlıklarıdır ama bunları düzeltme sorumluluğu da bizimdir. Türkçe’nin yanlış kullanılmasını önlemek ve bu sorunu yok etmek için adını benim koyduğum , belki de daha önceden keşfedilmiş olan “Alıştırma Yöntemi” ni kullanabiliriz.

Alıştırma yöntemi yavaş ama dikkat çekmeyen bir düzen içerir. Bunu uygulayarak, sıkça kullandığımız yanlış sözcükleri kullanmayı yavaş yavaş bırakır ve daha doğru olan kelimeleri yerli yerince kullanırız. Bu yöntemin kullanımı çok basit bir temele dayanır : “ Düzeni aniden değiştirmek büyük bir güç kaybına neden olabilir. Fakat bunu yavaşlatırsak, gücü zamana yayarız ve bu zaman içinde ayrıntılı düşünmeye de zaman buluruz. Bu işleyiş de bizleri değişen düzene alıştırır. “ Bu yöntemin temeli gibi , uygulanması da basittir. Yapmamız gereken , hem bizleri hem de karşımızdakileri zorlayacak olan ani değişimlerden kaçınıp , ufak ama kararlı değişimler yapmaktır. Örneğin; yanlış kullanılan kelimelerin tümünü aniden, bir günde değiştirmek ve bunu insanların görüşlerine sunmak yerine ; sokakta, arkadaşlar arasında ya da alışverişe gittiğimizde , sevdiğimiz birkaç sözcüğü Türkçe kullanabiliriz. Eminim ki bu yöntemi kullanmayı sürdürdüğümüzde , sonuçlarını en güzel şekilde alacağız.

Atamızın da dediği gibi: “Yaşamada tam mutluluk ve tat, ancak gelecek kuşakların şerefi , varlığı ve mutluluğu için çalışmakta bulunabilir. “ Geleceğimiz için Türkçe’mizi doğru kullanmaya çalışıp , geleceğimiz olan çocuklarımıza da doğruları görmesinde yardımcı olalım.

Heisenberg Belirsizlik İlkesi

Heisenberg ‘in belirsizlik ilkesinin temelinde Dalga-Tanecik ikiliği vardır. Maddenin ve ışık erkesinin doğaları gereği ortaya çıkan tanecik-dalga ikiliği; Alman Fizikçi Werner HEISENBERG tarafından ortaya konulan belirsizlik ilkesi ile daha da nicel (matematiksel) bir anlama kavuşmuştur.
Heisenberg Belirsizlik İlkesi’ne göre; “Birbirine bağlı iki büyüklükten birisinin ölçülmesindeki duyarlılık arttıkça , diğerinin ölçülmesindeki duyarlılık azalmaktadır. Öyle ki; ölçümler sonucunda, her iki büyüklüğe ait belirsizliklerin çarpımı, daima (Planck Sabiti denilen) bir sayıdan büyük veya en azından ona eşittir”. Heisenberg Belirsizlik İlkesi, doğanın temel karakteri ile ilgili bir özelliktir. Ne kadar duyarlı ölçüm aletlerine sahip olursak olalım, hiçbir büyüklüğün gerçek değerini mutlak bir kesinlikle ölçemeyiz.Alacağımız her ölçüm, gerek bizim ve gerekse kullanmakta olduğumuz aletlerin gücü (duyarlığı) dışında bir belirsizliğe sahiptir.

Konuyu daha basite indirgeyip, olayın mantığını anlamak için şu örneği vermenin yaralı olacağını düşünüyorum:
Bir kaptaki suyun sıcaklığını nasıl ölçeriz? Tabi ki içine bir termometre yerleştirerek. Termometreyi biraz beklettikten sonra çıkartırız ve ölçümü tamamlarız. Günlük hayatta işler bu kadar kolay olabilir ama işler hassaslaşınca (yani ölçüm boyutları metre biriminden , nanometre vb.. gibi birimle kadar milyonlarca kez küçülünce) ölçümdeki ufak hatalar önemli sorunları doğurur.
Aslında bir kaptaki suyun sıcaklığını hiçbir zaman tam doğrulukla ölçemeyiz. Kap ve içindeki suyun oluşturdukları sistemin sıcaklığı, termometrenin de kap içerisine girmesi ile birlikte , gerçek değerinden az da olsa farklıdır. Şöyle ki:

Suyun ölçümü sırasında göz önüne alınacak olan ve ısı sığası bulunan etmenler:
SU + KAP

Termometreyi ölçüm almak için kaba yaklaştırdığımızda ya da suyun içine attığımızda, sisteme termometreyi de eklemiş oluyoruz. Yani termometre sisteme dahilken, ısı sığalarının dikkate alınması gereken etmenler:
SU + KAP + TERMOMETRE
olacaktır.

Şimdi Termometrenin ısı sığasını (ya da sıcaklığını) bilirsek, yukarıdaki denklemde yerine koyduğumuzda, Suyun sıcaklığını ölçemez miyiz? sorunu sorabilirsiniz. Evet termometrenin sıcaklığını tam olarak bildiğimizde suyun sıcaklığını da tam olarak ölçebiliriz. Ama işte bahsettiğimiz belirsizlik ilkesi de kendini burada gösteriyor:
Termometrenin sıcaklığını neyle ölçeceğiz? Tabi ki başka bir termometreyle. Termometrenin sıcaklığını ölçerken dikkate alınacak olan ısı sığası etmenleri:
1.TERMOMETRE (Suyun sıcaklığını ölçen) + 2.TERMOMETRE (Birinci termometrenin sıcaklığını ölçen)

Şimdi diyelim ki 2. Termometre yardımıyla , 1.Termometre’nin sıcaklığını ölçtük. Fakat bu kez sistemin içine 2.Termometre de girdi. 2.Termometrenin de ısı sığasını belirlemek için başka bir termometre kullanırsak, alacağımız ölçüm, şu etmenlere bağlı olacaktır:
2.TERMOMETRE + 3.TERMOMETRE (2.Termometrenin sıcaklığını ölçeceğimiz olan termometre)

EEE şimdi 3. termometrenin de sıcaklığını bilmemiz gerekecek:
3.TERMOMETRE + 4.TERMOMETRE bundan sonra….
4.TERMOMETRE + 5.TERMOMETRE
5.TERMOMETRE + 6.TERMOMETRE
…
….
…..

Şeklinde, sonsuza kadar giden bir ölçüm karmaşası içinde, bir belirsizlik durumunun içene istemeden de olsa kendimizi bırakırız.

Herhangi bir fiziksel büyüklüğün ölçülmesi amacı ile yapılan bütün girişimler; o büyüklüğün gerçek değerinin az da olsa bir miktar değişmesine yol açarak, yapılmakta olan ölçümlere bir belirsizlik getirmiş olur. Konunun kabaca mantığı budur. Şimdi bu mantığı göz önüne alarak atomların dünyasına inebiliriz.

Bu türden belirsizlikler, yalnız fiziksel olaylarla da ilgili olmayıp, sosyal bilimleri de içine alacak biçimde, tüm bilim dallarını ilgilendiren hemen hemen her olayda ortaya çıkabilmektedir.

(yazar: İlker Gül)